ژنرال صهیونیست: آیندهای برای اسرائیل وجود ندارد
یک ژنرال برجسته صهیونیست با اشاره به بحرانهای پیچیده این رژیم هشدار داد اسرائیل اساسا آیندهای نخواهد داشت.

در حالی که صهیونیستها به شکست اهداف خود در همه جبههها بعد از نبرد طوفان الاقصی در اکتبر ۲۰۲۳ اذعان و تاکید دارند که هیچگونه پیروزی راهبردی برای اسرائیل در جنگهای بعد از جنگ غزه از جمله دو جنگ با ایران حاصل نشده است، رسانهها و محافل صهیونیستی میگویند که وضعیت داخلی و خارجی این رژیم در تمام جنبههای زندگی به پایینترین حد خود رسیده است.
در همین حال کارشناسان و تحلیلگران صهیونیست هشدار میدهند، در شرایطی که کابینه بنیامین نتانیاهو همچنان به تلاشهای بیوقفه خود و انجام هر کاری برای ماندن در قدرت ادامه میدهد، وضعیت آشفته اسرائیلی بیشتر و به وخامت میرود.
رسانههای عبری همچنین گزارش دادند که محبوبیت نتانیاهو در میان شکستهای متعدد در جنگها و نیز پروندههای فساد که در داخل دارد، به پایینترین سطح خود رسیده و نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که احتمالاً به زودی مرگ سیاسی نتانیاهو اعلام خواهد شد.
آینده سیاه اسرائیل
در این راستا اسحاق برک ژنرال، برجسته صهیونیست و مسئول سابق رسیدگی به شکایات نظامیان این رژیم در مقالهای تحت عنوان «سناریوی روز قیامت» که در روزنامه عبری معاریو منتشر شد، درباره آینده تاریک اسرائیل هشدار داده و اعلام کرد: اسرائیل با مجموعهای از بحرانهای به هم پیوسته روبرو است که آینده آن را تهدید میکند.
اسحاق برک افزود: فروپاشی اقتصادی، همه سیستمهای آموزشی، پزشکی، علمی، فناوری، دانشگاهی و زیرساختی و همچنین تولید و تحقیق را به پایین میکشد و در نهایت ارتش را تضعیف میکند و بهترین استعدادها را در زمینههای مختلف به مهاجرت سوق میدهد.
وی تاکید کرد: زمانی که از من پرسیده میشود در آینده چه چیزی در انتظار ماست، با یک سوال پاسخ میدهم: آیا ما اصلاً تا چند سال دیگر اینجا خواهیم بود؟ ادامه حیات اسرائیل به رسیدگی به طیف وسیعی از مسائل پیچیده و به هم پیوسته بستگی دارد و برخی از آنها به نقطه بیبازگشت نزدیک میشوند.
بحرانهای درهمتنیده داخلی و خارجی اسرائیل
این ژنرال صهیونیست ادامه داد باید واقع بین باشیم و بدانیم جامعه اسرائیل در امتداد خطوط قبیلهای تقسیم شده است، با تشدید درگیریها بین راست و چپ، مذهبی و سکولار، و اعراب و یهودیان، تا جایی که منافع فرقهای بر منافع داخلی اولویت پیدا میکند. بدون وحدت اجتماعی و اقدام مشترک نمیتوان با این بحرانها مقابله کرد.
در ادامه این مقاله آمده است: مسئله دوم مربوط به روابط بینالملل است که «اکسیر حیات» برای هر کشوری به شمار میرود و شامل تجارت، اقتصاد، صادرات، واردات، روابط دانشگاهی، علمی و فناوری، و همچنین همکاریهای امنیتی، خریدهای تسلیحاتی، اجزای نظامی، اتحادها و توافقات صلح میشود.
اسحاق برک هشدار داد که اسرائیل در طول سالهای اخیر جنگ، برخی از روابط بینالمللی خود را از دست داده است و باید به کاهش روابط با ایالات متحده و اروپا و تحریمها و بایکوتهای اعمال شده توسط کشورهای اروپایی بر شهرکسازیها اشاره کنیم. ادامه این روند به توانایی اسرائیل در حفظ روابط اقتصادی، سیاسی و امنیتی خارجی خود آسیب میرساند.
ژنرال مذکور صهیونیست با اعلام اینکه اقتصاد ستون فقرات امنیت به شمار میرود، هشدار داد که اقتصاد شکننده منجر به کاهش فعالیتهای کابینه ، از دست دادن اعتماد عمومی و تضعیف توانایی بازسازی ارتش پس از جنگ و عدم توسعه زیرساختها میشود. این امر همچنین منجر به رکود و تضعیف توانایی کابینه در مقابله با چالشهای امنیتی، اجتماعی و بینالمللی میشود.
بر اساس این مقاله، بحران اقتصادی اسرائیل مرتبط با عملکرد نهاد سیاسی آن بوده و مقامات غیرحرفهای در مناصب کلیدی استخدام شدهاند. بنابراین کابینه بعدی باید به جای تمرکز بر محاسبات سیاسی کوتاهمدت، افراد باتجربه و واجد شرایط را منصوب کند.
اسحاق برک همچنین به بحران آموزش پرداخت و به کاهش دستاوردهای آموزشی علیرغم افزایش قابل توجه بودجه و لزوم رسیدگی به کاستیهای انباشته شده در سیستم آموزشی اشاره کرد.
در حوزه امنیت هم این ژنرال صهیونیست تاکید کرد: مفهوم امنیت اسرائیل که توسط دیوید بن گوریون در دهه ۱۹۵۰ تدوین شده است، دیگر برای ماهیت جنگ مدرن مناسب نیست، زیرا جبهه داخلی به هدف اصلی موشکها و پهپادها تبدیل شده است.
وی با اشاره به بحران حل نشدنی نیروی زمینی ارتش اسرائیل و کاهش اندازه آن در سالهای اخیر گفت که اسرائیل باید مفهوم امنیت استراتژیک خود را بهروز کند و ارتش را برای مقابله با جنگهای چند جبههای آماده کند.
این ژنرال صهیونیست با هشدار نسبت به فرسایش اسرائیل در همه سطوح تاکید کرد که فساد، درهمتنیدگی سرمایه و قدرت و استفاده از نهادهای کابینه برای منافع حزبی، انسجام اجتماعی و تابآوری داخلی را تضعیف میکند. فساد داخلی اسرائیل مجموعهای از حوادث منفرد نیست، بلکه به الگویی نهادینه تبدیل شده است که پایههای امنیت را تهدید میکند.




