جزئیاتی از پرونده محسن بابائیان؛ کسی که با خودرو حافظان امنیت را زیر گرفت

روز گذشته رسانه‌های ضدانقلاب با انتشار خبری درباره «محسن بابائیان»، از بازداشت‌شدگان حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴، مدعی شدند که وی صرفاً به دلیل «حضور در اعتراضات» به اعدام محکوم شده است؛ روایتی که با حذف بخش‌هایی از اتهامات مطرح‌شده در پرونده، تلاش دارد یک پرونده امنیتی و قضایی را به «مجازات اعتراض» تقلیل دهد.

این در حالی است که پیگیری‌ها نشان می‌دهد روایت منتشرشده در این رسانه‌ها، تمام ابعاد پرونده را دربرنمی‌گیرد و موضوع صرفاً به حضور این فرد در اغتشاشات دی‌ماه محدود نبوده است.

بر اساس اطلاعات یک منبع آگاه، بابائیان در جریان حوادث دی‌ماه علاوه بر حضور در صحنه آشوب‌ها، با یک دستگاه خودرو اقدام به زیر گرفتن مردم و نیروهای حافظ امنیت کرده است.

این منبع آگاه همچنین گفته است که بابائیان در جریان رسیدگی به پرونده، به ارتکاب این اقدام اعتراف کرده است.

اطلاعات بدست آمده بیانگر این است که بابائیان در اغتشاشات دی ماه با پسرخاله خود به قصد آسیب رساندن به نیروهای حافظ امنیت از خانه بیرون می‌روند. او گفته که تحت تاثیر شبکه‌های معاند قرار گرفته بوده است.

بر این اساس، میان حضور در یک تجمع اعتراضی و ارتکاب رفتار خشونت‌آمیز علیه مردم و نیروهای حافظ امنیت تفاوت اساسی وجود دارد و نمی‌توان با حذف اتهامات مطرح‌شده در پرونده، حکم قضایی صادرشده را صرفاً به «اعتراض» نسبت داد.

پروژه روایت‌سازی با حذف اتهامات

رسانه‌های ضدانقلاب در روایت اخیر خود، ابتدا بابائیان را با عنوان «بازداشت‌شده اعتراضات دی‌ماه» معرفی کرده و سپس صدور حکم اعدام را به حضور او در اعتراضات مرتبط کرده‌اند؛ در حالی که درباره یک پرونده قضایی، صرف اشاره به سابقه بازداشت فرد در یک تجمع، توضیح کاملی درباره اتهامات و مستندات پرونده ارائه نمی‌کند.

این شیوه روایت‌سازی، با حذف بخش‌های حساس پرونده، تصویری دوگانه از ماجرا به مخاطب ارائه می‌دهد؛ به این معنا که فرد ابتدا صرفاً «معترض» معرفی می‌شود و سپس حکم قضایی او به‌عنوان مجازات «اعتراض» بازنمایی می‌شود.

در پرونده بابائیان نیز تمرکز رسانه‌های ضدانقلاب بر عبارت «حضور در اعتراضات» و حذف سایر اتهامات مطرح‌شده، موجب شده اصل موضوع پرونده در حاشیه قرار گیرد.

تفاوت اعتراض با رفتار خشونت‌آمیز

سنایی کارشناس مسائل قضایی می‌گوید که ارزیابی یک پرونده قضایی باید مجموعه اتهامات، مستندات و روند رسیدگی مورد توجه قرار گیرد و نمی‌توان صرفاً با استناد به عنوان «معترض» درباره چرایی صدور حکم قضایی قضاوت کرد.

وی ادامه می‌دهد از همین رو، روایت‌هایی که بدون اشاره به سایر اتهامات مطرح‌شده، حکم صادرشده برای بابائیان را نتیجه «حضور در اعتراضات» معرفی می‌کنند، تصویری ناقص از پرونده ارائه می‌دهند.